Cennik



Akademia Urody
Strona główna » Zabiegi laserowe » IPL + RF E-Light

IPL + RF E-Light

 

LASEROWE LECZENIE TRĄDZIKU POSPOLITEGO IPL + RF

Światło IPL niszczy szybko namnażające się bakterie beztlenowe odpowiedzialne za zmiany zapalne w trądziku. Działanie lasera można porównać do antybiotyku. Dodatkowym atutem IPL-a jest nie narażanie pacjenta na objawy niepożądane dla wątroby i żołądka jak w przypadku leków. Ponadto badania przeprowadzone w wielu ośrodkach na świecie wykazały osiągnięcie trzy razy szybszych efektów leczenia systemem IPL, niż w przypadku tradycyjnych metod (wyraźna poprawa zmian 60-80% po serii naświetlań przeprowadzonych w ciągu 3-4 miesięcy). Fantastyczne efekty uzyskuje się   w leczeniu tą metodą trądziku ze zmianami ropnymi. Zaobserwowano także, że istnieje niewielka grupa pacjentów nie reagująca na tę terapię, co wstępnie bardzo trudno przewidzieć.



Przeciwwskazania:

  • nadwrażliwość na światło,
  • stosowanie leków lub preparatów  światłouczulających,
  • ciąża
  • stoswanie izotretynoiny (roaccutane, izotek).

Standardowa terapia polega na serii 3-5 zabiegów . Każdy zabieg wykonuje się co 3-4 tygodnie i trwa 15-20 minut. Wyraźne efekty widoczne są po zakończeniu terapii. Zabiegi naświetlania nie są obciążone żadnymi objawami ubocznymi, nie mają negatywnego wpływu na skórę i sposób życia pacjentów .

LASEROWE USUWANIE PRZEBARWIEŃ IPL + RF

Przebarwienia skóry (hiperpigmentacje) to plamki lub plamy o intensywnym brązowym kolorze, które mogą być nabyte lub towarzyszyć człowiekowi od urodzenia. Czynnikiem, który decyduje o kolorze skóry, jest naturalny barwnik – melanina.  Melanina (barwnik skóry) powstaje w wyspecjalizowanych komórkach –melanocytach. Komórki te znajdują się w naskórku. Melanocytów jest mniej więcej tyle samo u wszystkich ras ludzi, a różne kolory skóry to wynik aktywności tych komórek, nie ich ilości.

Tworzenie melaniny jest uzależnione od wielu różnych czynników. Należą do nich np.:
- promienie ultrafioletowe (jedna z głównych przyczyn powstawania przebarwień)
- hormony (estrogeny, hormony tarczycy)
- metale (miedź, żelazo, złoto, srebro)
- ciąża.

Wystąpienie niejednorodnego zabarwienia skóry to wynik:
- nadmiernej liczby melanocytów w naskórku
- nadprodukcji melaniny przy prawidłowej liczbie komórek barwnikowych.

Przebarwienia dzielimy na:
- naskórkowe (kumulacja melaniny w naskórku)
- skórne (kumulacja melaniny w skórze właściwej)
- mieszane (skórno-naskórkowe).

Przebarwienia możemy również podzielić na:
- nabyte (będące wynikiem oddziaływań czynników środowiskowych)
- wrodzone (uwarunkowane genetycznie, czyli związane z mutacjamiw genach kodujących białka, które biorą udział w procesie melanogenezy).

Najczęściej spotykane przebarwienia to:

Piegi (ephelides) – plamki o średnicy mniejszej niż 0,5 cm. Powstają w okolicach skóry najbardziej narażonej na działanie promieni UV. Często występują u rudowłosych osób z jasną karnacją skóry, co wskazuje na ich genetyczne podłoże. Część piegów jest widoczna nawet bez ekspozycji na promienie słoneczne, część ciemnieje pod wpływem promieni UV. W przypadku piegów melanocyty w warstwie podstawnej naskórka nadmiernie się rozrastają, ale ich liczba nie zmienia się.

Plamy soczewicowate (lentigines) – plamy o średnicy 0,5–1 cm. Są one wynikiem nie tylko zwiększania się liczby melanocytów w warstwie podstawnej naskórka, ale także występowania
w skórze właściwej chromatoforów wypełnionych barwnikiem. Pojawiają się głównie na twarzy, szyi i przedramionach. Wyróżniamy dwa rodzaje plam soczewicowatych: posłoneczne (zwane również starczymi) i potrądzikowe.

Ostuda (chloasma, melasma) – to nabyte, przewlekłe przebarwienia na twarzy. Najczęściej występują u kobiet. Lokalizują się one w obrębie czoła, policzków, nosa, górnej wargi, niekiedy w okolicy żuchwy. Najprawdopodobniej główną przyczyną powstawania plam są żeńskie hormony, czasem leki antykoncepcyjne lub ciąża.

Melanoza Riehla (melanosis Riehli) – do jej objawów należą plamy barwnikowe
siateczkowe o kolorze jasnoczerwonym lub niebieskofioletowym. Występują one często u kobiet w średnim lub starszym wieku na czole, skroniach, policzkach, szyi. Najczęściej kolor plam zmienia się na ciemnoszary lub brunatny. Przyczyną ich powstawania są zazwyczaj kosmetyki zawierające substancje światłoczułe.



Leczenie przebarwień

Leczenie przebarwień jest bardzo trudne i długotrwałe. Istnieje wiele metod ich usuwania. Jedną z nich jest terapia laserowa IPL.
IPL (Intense Pulsed Light) to niekoherentne źródło światła (światło rozproszone). Emituje szerokie widmo promieniowania widzialnego 530-1200 nm z jednoznaczną granicą krótkofalową.
Światło IPL wybiórczo pochłaniane jest przez melaninę, podgrzewa komórki zawierające barwnik, powodując ich zniszczenie.

Najlepsze efekty uzyskuje się, stosując IPL w leczeniu płytkich przebarwień:

  • piegów
  • plam soczewicowatych
  • przebarwionych brodawek łojotokowych
  • przebarwień polekowych
  • ostudy
  • tatuaży


Znacznie gorsze rezultaty uzyskujemy w terapii przebarwień powstałych na skutek długo utrzymującego się stanu zapalnego, otarcia naskórka lub skóry.

Należy wiedzieć:

  • Przebarwienia ciemnieją w ciągu kilku godzin po zabiegu. Należy być przygotowanym, że mogą nabrać koloru gorzkiej czekolady.
  • Od następnego dnia rozpoczyna się proces łagodnego złuszczania i trwa około 2 tygodni.
  • Od razu po zabiegu laserowym można nakładać makijaż i maskować przebarwione miejsca.
  • W przypadku bardzo głębokich przebarwień zalecane jest powtarzanie zabiegu co 3–4 tygodnie.
  • Ilość zabiegów ustalana jest indywidualnie; średnio potrzeba 3–5 zabiegów.
  • Zabieg można poprzedzić mikrodermabrazją, co zwiększa skuteczność terapii.
  • Oprócz zabiegów laserowych pacjent powinien stosować kremy rozjaśniające, blokujące proces tyrozynazy, oraz kremy z wysokimi filtrami.
  • Nie należy narażać skóry na promienie słoneczne ani opalać się w solarium.